
آخ که چه قدر حرصم میگیره از خرشانسی این
مهران مدیری! البته در مقایسه با مثلا
رضا صفدری و
مجید صالحی ، هنرمنده ولی در برابر حتی
عطاران که کارشو با مدیری شروع کرده ، زیاد خوب نیست کارش. همین «نقطه چین» با تمام مزخرفیش تا به حال با هیچ اعتراض و انتقاد جدی از طرف مطبوعات روبهرو نشده. حتی دربرابر اون حجم مشمئزکننده از تبلیغات سامسونگ و سایپا و ... که تو حلق ملت میکنه کسی صداش درنیومده...
اعصاب خرد کن ترین جمله ای که درباره مدیری شنیدهم اینه که «کاراش متفاوته»!! در صورتی که حتی اگه کاری رو به ضرب تغییرات سطحی و ظاهری متفاوت شروع کنه (مثل قسمتهای اولیه «نقطه چین» و «پاورچین») طولی نمی کشه که دوباره به همون سیاق همیشگی برمیگرده. البته شخصا تو نفس ادامه یه سبک ایرادی نمیبینم ، مشکل از جایی شروع میشه که آدم بدون هیچ مصالح جدیدی عینا کاری رو کپی کنه. اگه نمیخواد (یا نمیتونه) سبکشو عوض کنه پس حتما باید مضمون جدیدی رو مطرح کنه. مگه آدم چند بار به رمانتیک بازی اغراقآمیز زن و شوهر یا از خونه بیرون پرت شدن مرد و کتک کاری و ... میتونه بخنده؟!!
***
این نوشته
کتابدار یه خورده دلمو خنک کرد! دستش درد نکنه!