IROON TV

برنامه های تلویزیون‌های ایرانی و فارسی‌زبان

IROON TV

برنامه های تلویزیون‌های ایرانی و فارسی‌زبان

آهوی ماه نهم ــ مشق عشق

در حال حاضر فقط دو تا سریال قابل دیدن داره پخش میشه : یکی مشق عشق یکی آهوی ماه نهم.

 

آهوی ماه نهم (یکی از سریال های هاچ زنبور عسلی این روزها) خیلی کند و کشدار شروع شد و من شخصا قسمت های اولش رو تعقیب نکردم اما از اون جا که اصل ماجرا شروع شد (و چقدر دیر!) - یعنی قضیه ی این مرتیکه سهراب - دیدنی شد. اون طور که خود کارگردان گفته اصل فیلنامه 13 قسمت بوده که بعدا به بیست و نهایتا به 17 قسمت رسیده و ظاهرا همین به سریال لطمه زده. بهترین امتیاز این سریال شخصیت های خاکستری و قابل قبولشن و بخصوص تصویر غیر کلیشه ای از سهراب که نیومد از همون اول یه آدم خبیث دودوزه باز معرفیش کنه.

 

و اما مشق عشق... واقعا دیدنیه! شخصیت پردازی بسیار خوب (مخصوصا دوتا مادرها) باعث شده که تمام داستانک ها و شخصیت های فرعی هم برای تماشاگر مهم بشن و برخلاف روال عادی سریال های ایرونی صرفا برای کش دادن و حجیم کردن سریال آفریده نشدن. سوژه ها هم نسبتا جدید و بنابراین جذابن و به خوبی درهم تنیده شدن. بازی ها هم همه خوبن.

پیداست کارگردان تک تک سکانس ها رو با علاقه و وسواس ساخته و مایه گذاشته. فقط کاش روی فلج بودن امید اون هم همه ش از یک زاویه این قدر تاکید نمی شد. درسته که اصل قضیه اینه ولی باید این مساله رو از زوایای مختلف و به شکل‌های متنوع نشون می‌داد.

***
مصاحبه با بازیگران مشق عشق در وبلاگ از زبان آنها

جایزه‌ی بزرگ




می‌خواستم بیام مفصل از «جایزه‌ی بزرگ» بنویسم که دیدم هادی معیرنژاد حرف دل منو زده. فقط می‌مونه چند نکته‌ی پراکنده:

ــ این جواد رضویان، یه وقتی تو یه مصاحبه گفته بود بهترین نصیحتی که شنیده از حمیدلولایی بوده که گفته نقش طنز رو باید جدی بازی کرد. نشون به اون نشون که تو سریال جایزه‌ی بزرگ از اول تا آخر نیشش باز بود!  غیر از یه تیکه تو زندان که اوا حرف زد تقریبا ضعیف‌ترین بازیگر سریال بود. (کاش همه‌ی سریال رو با اون تیپ اوا بازی می‌ی کرد، هرچند فکر نکنم در اون صورت این سریال مجوز پخش می‌گرفت!!)

ــ سریال خیلی یخ شروع شد ولی تو سه چهار قسمت ماقبل آخر تیکه‌های خوب زیادی داشت.

ــ با این که روتین نبود و وقت هم بود به اندازه‌ی کافی، میزانسن‌ها بازم همون میزانسن‌های کذایی  بود: همه می‌چپیدن بغل هم تا توی کادر جا بشن، دو نفر می‌نشستن رو صندلی دو نفر هم پشتشون می‌ایستادن، ۵ تا صندلی رو چسبونده بودن به یه در و شده بود راهروی کلانتری و ...!!

***
بگم چی این بلاگ اسکای که سالی به ۱۲ ماه خرابه! هر چی ما می‌ریسیم فرتی میاد پنبه می‌کنه! هر وقت اینجا خراب به اینجا سربزنین. حتما بروز می‌شه. به زودی چند تامصاحبه‌ی جدید و باحال دیگه اضافه می‌شه.

***
حرف‌های احمد طالبی نژاد درباره‌ی برنامه‌های نوروزی

تفلد عید شما مبارک! (۲)

سریال ها: فیلبانان که اصلا هیچ. سریال شبکه تهرانم راستش من حوصله م نیومد نگاه کنم. به اضافه این که چند روزی تهران نبودم اصلا. خوش غیرتم که پاک گند زد. هر چی خوش رکاب باحال بود این یکی مزخرف از کار دراومده. در مقایسه با "اوی مثبت" (سریال نوروزی پارسال از همین آقای شاه حاتمی) هم خیلی ضعیف تره. خود کارگردان هم که می دونسته از این سریال واسه فاطی تمون نمیشه ــ محض جبران ــ جابجا هندونه گذاشته ن زیر بغل رژیم و دور بشقاب رو با دقت هرچه تمام تر با انواع بادمجون تزئین فرموده ن به طوری که جدا غیرقابل تحمل شده و تو اون ساعت آدم یادش می افته بزنه کانال دو و صندلی داغ رو ببینه. سریال «جایزه بزرگ» هم بعد از اومدن کامبیز (همون تیپ "صفا" تو کوچه اقاقیا) تازه کمدی شده. یعنی اگه شفیعی جم 70 درصد بار کمیک سریالو داشته باشه بقیه شخصیت ها روی هم 30 درصد سهم دارن. ولی با این که بار کمکیک سریال نسبتا کمه، خوشبختانه داستان و سیر فیلمنامه اون قدر پیچش و چفت و بست داره که آدمو پای تلویزیون بنشونه. چیزی که توی کارهای قبلی مدیری بخصوص "نقطه چین" اصلا وجود نداشت.

 

فیلم ها: فیلم سینمایی دیدن تو تلویزیون ما فقط به درد این می خوره که با بروبچ شرط بندی کنی چه تیکه هایی سانسور شده. این طوری بدون نیاز به مصرف دیازپام میشه تا آخر فیلم(؟) رو نگاه کرد.

 

جنگ (به ضم جیم!): جنگ "بهارانه" (شبکه یک) که اگه اشتباه نکنم امسال سال چهارمشه باز هم  تیکه های خلاقانه ی جالب زیاد داره ولی هنوز قسمت های برنامه پرکن کسل کننده ش می چربه و بنابراین احتمال موفقیتش در جذب مخاطب کمه.

 

تاک شو: در حال حاضر چند تا تاک شوی شبیه هم داره از کانال های مختلف پخش میشه که من فقط صندلی داغ رو می بینم. از اول امسال اجرای این برنامه سپرده شده به احمد نجفی که پارسال همین موقع اولین مهمون این برنامه بود و جالبه که اولین مهمونش هم داریوش کاردان بود (یعنی درست برعکس پارسال). در کل فکر می‌کنم اجرای نجفی نسبت به اجرای وارفته‌ی نوذری گرم‌تر و جذاب‌تره و حتی از کاردان هم بهتره. احساس می‌کنم کاردان بیشتر دغدغه ی ابراز و نمایش خودشو داشت تا مهمونش. ولی نجفی خیلی راحت و سالم اجرا می‌کنه. تا اون جایی که من دیدم تو سری جدید تا حالا بیتا فرهی، سردار قالیباف و یک ستاره شناس مهمون بودن. (اون سه شبی که من ندیدم کیا بودن؟)

تفلد عید شما مبارک!

 

همون طور که مستحضر هستین امسال سیمای جمهوری اسلامی ترکونده می باشد. مقدار معتنابهی فیلم سینمایی از هر 5 کانال که درصد قابل توجهی شون جدید و تعدادی شون بدجوری جدیدن. به اضافه یه سریال اختصاصی از هر شبکه که فکر می کنم از بین شون «خوش غیرت» بهترینه و «جایزه بزرگ» هم با یه دو جین بازیگر شناخته شده ی طنز تلویزیونی تعداد زیادی بیننده رو به خودش جلب می کنه. بحث کیفیت هم که مطرح نیست! چون اصولا مدیری یه سری طرفدار باوفا داره که هر کاری کنه تایید و حمایتش می کنن و یه سری هم باش لج ان که اونا هم فارغ از خوبی و بدی کار فقط ایراد می گیرن! سریال نوروزی شبکه دو هم دو کمدین یکه تاز سال های گذشته رو  با کارگردانی کارگردان فیلم پرفروش «عروس خوش قدم» به خدمت گرفته ولی بعیده چندان موفق بشه. اصلا خداییش کانال دو انقدر گند زده که آدم یادش می ره بیاردش! اما خب یه فیلمایی گذاشته که نمی شه ندید...

 

دیگه جونم براتون بگه از برنامه سال تحویل که مثل همیشه مزخرف بود_ مال هر 5تا شبکه. بی حال و کلیشه ای و بی رنگ و رو. فقط زر زر زر... کانال 5 چند تا مهمون تازه آورده بود (محمدرضا فروتن و شهاب حسینی و کامبیز دیرباز و ...) ولی اون قسمتایی که من دیدم یا جواد یحیوی مجری داشت روده درازی می کرد یا گزارش های پرت و پلای بادمجون دور قاب چینانه پخش می‌کردن. بازم به معرفت این مهمونا که میان و تحمل می کنن. کانال یک هم چند تا مهمون و رنگو وارنگ داشت با مجری گری داریوش کاردان که کم‌کم داره ننر می‌شه و اون پسره عینکیه که خیلی "فصیح" حرف می زنه و در کل بچه باحالیه. حداقل حال آدمو با مجیز گویی به هم نمی‌زنه. مثل این مرتیکه محمد رضا حسینی که هر دفعه سه رو گرفتم با اون کله ی قلقلی تراشیده ش داشت به اواح پاک رهبر و شهدا درود می‌فرستاد. مسلطه قبول ولی گاهی شورشو درمیاره!

 

کانال های روزافزون ماهواره ای هم که یه دقیقه تاک شو بود نیم ساعت تبلیغ موبر و گوش پاک کن و جوادبازارهای دوبی. فقط صبح نمی دونم کدومشون یه مصاحبه با ابی داد که بدک نبود. البته اونم به خاطر خود ابی (چون من ازش خوشم میاد!) وگرنه مصاحبه هیچ نکته خاصی نداشت. در حد حرفای تو مهمونی های معمولی یا حتی بی حال تر.

 

خلاصه که دریغ از یه چسک ایده و فکر جدید! صدساله همین جوری سر و ته قضیه رو هم میارن و صد سال دیگه هم همینه که هست. می خوای بخواه، نمی خوای برو بمیر!  

پی نوشت: تا اطلاع ثانوی حرفمو درباره «خوش غیرت» پس می‌گیرم. قسمت اولش که مالی نبود! با «خوش رکاب» تومنی دوزار فرق داشت!

عرض پوزش!

شرمنده‌ی اخلاق ورزشی همه‌ی خانوما و آقایونی که این چند روزه نامرتبی این جا رو تحمل کرده‌ن. سرم بدجوری شلوغه و با این که خیلی حرفم گرفته وقت دماغ خاروندن هم ندارم. ولی عید حسابی از خجالتتون در میام یه دستی هم به سر و گوش وبلاگ می‌کشم که رنگش بعضیا رو شاکی کرده.
فعلا این شر و ورهای قاسم آقای جعفری و  حرفای حسن جوهرچی درباره‌ی سریال غریبانه رو داشته باشین تا به زودی ؛)

وارسی کمربندها!



ایسنا: مجموعه طنز «کمربندها را ببندیم» که مدتی پیش پخش آن تمام شد در برنامه‌ی «نقد سه» بررسی می‌شود.

مجید موسویان - تهیه کننده‌ی این برنامه گفت: بخش اول این برنامه با حضور ابوالفضل زروعی - طنز پرداز - غلامعباس فاضلی - منتقد، خشایار الوند، نویسنده «کمربندها را ببندیم» و مهدی مظلومی کارگردان برگزار می‌شود.

در بخش دوم نیز علاوه بر مهدی مظلومی و ابوالفضل زروعی، احمد طالبی‌نژاد منتقد، و رضا فیض نوروزی بازیگر کمربندها را ببندیم، حضور دارند.

خاطرنشان می‌شود که این برنامه چهارشنبه 19 اسفند ماه و چهارشنبه‌ی آینده آن، بعد از اخبار ساعت 22 با اجرای جمشید گرگین [آخ جون!‌ اون پشمه رو عوض کردن!] از شبکه‌ی سوم سیما پخش می‌شود.

پی نوشت: نتیجه‌شو میام آخر همین پست اضافه می‌کنم بعدا  ؛)

پی نوشت۲: نداد! به جاش فوتبال داد... احتمالا هفته‌ی آینده! 

غریبانه




سریال غریبانه نسبت به کار قبلی قاسم جعفری چند تا امتیاز داشت که اولین و مهم ترینش موضوع بهتر، منطقی تر و جذاب ترش بود. بخصوص صحنه اعدام سامان خیلی موقعیت جالب و جذابی بود و اجراش هم نسبتا قابل قبول از  کار دراومده بود. نمی دونم چرا با وجود جذابیت فوق العاده این موقعیت (یعنی قصاص قاتل به وسیله صاحب دم) تا قبل از این تو هیچ فیلم یا سریالی به ش پرداخته نشده بود. (یا من ندیدم؟)

اما با تمام اینا بازم "قاسم جعفری بازی هایِ معمول" به راه بود! سیل شعار و منطق خیلی سست و هندی گرایی مفرط، گاهی سریالو غیر قابل تحمل می کرد...

 

هنوزم با گذشت 4 سال «خط قرمز» بهترین کار جعفریه...

 

پی نوشت: چهار تا لینک درباره سریال:

  • یک یادداشت
  • حمله ای از طرف یه خرمقدس ابله
  • جوابیه دندان شکن به حمله بالا
  • مصاحبه با بازگر نقش لیلا

    ***
    images/20050225/gift.jpg 

    تصویربرداری  مجموعه «جایزه بزرگ» ، همچنان در تهران ادامه دارد. سروش صحت و محمدرضا آریان ، نویسندگانی که پیش از این در نگارش بعضی از قسمتهای مجموعه ها با مهران مدیری همکاری داشته اند ، مسوولیت نوشتن فیلمنامه این مجموعه را به عهده دارند. در این مجموعه سحر ولدبیگی ، سحر جعفری جوزانی و محمدرضا هدایتی بازی نخواهند کرد و مثل چند اثر ساخته شده قبلی ، مجید و حمید گلیان به عنوان تهیه کننده و محسن چگینی در مقام مجری طرح همکاری کرده اند. «جایزه بزرگ» داستان جوانی (جوان؟؟؟!!!!!) به نام بیژن (مهران مدیری) است که همراه خواهر و شوهرخواهرش (بهنوش بختیاری و جواد رضویان) و خانواده عمویش (سیامک انصاری ، فلامک جنیدی ، شهربانو موسوی و...) با هم زندگی می کنند. حضور چنین خانواده بزرگی در کنار هم به اندازه کافی می تواند زمینه ساز دردسرهای پیش بینی نشده بسیاری باشد ، اما بزرگ ترین مشکلی که آنها با آن دست به گریبانند ، معضل تنگناهای مالی و فشار اقتصادی شدیدی است که با آن روبه رویند. اما روزهای بد ظاهرا تمام می شود ، چون یکباره خبر می رسد که بیژن برنده جایزه بزرگ قرعه کشی یکی از بانکها شده است.

    اتفاقی که همه افراد خانواده را خوشحال می کند، زیرا فکر می کنند این جایزه می تواند مشکلات اعضای خانواده را حل کند ، اما به همراه این خبر خوب ، ناگهان سر و کله کامبیز (رضا شفیعی جم) پیدا می شود ؛ کسی که مانع تحقق آرزوهای خانواده می شود. بیژن نمی تواند از جایزه بزرگ استفاده کند و این تازه مقدمه ای برای به وجودآمدن ماجراهای متعدد بعدی است.

    علاوه بر بازیگرانی که نامشان آورده شد ، سعید پیردوست ، محمد شیری ، اصغر حیدری ، سیامک اشعریون و ساعد هدایتی نیز در این مجموعه به ایفای نقش می پردازند و حسن شکوهی ، حمید صدری ، خشایار موحدیان ، سیامک احصایی و حمید مهین دوست به ترتیب به عنوان مدیر تولید ، آهنگساز ، تدوینگر ، طراح صحنه و لباس و طراح چهره پردازی با این طرح همکاری کرده اند. «جایزه بزرگ» از شبکه 3 سیما پخش خواهد شد.

سینما چهار

 چند وقته سینما4 سری جدیدش شروع شده که نسبت به سری قبلی خیلی فرق کرده. مهم ترین تفاوتش نوع فیلمهایی هست که انتخاب میشه. فیلم های سری جدید فیلمهای اروپایی هنری هستن که غیر از همین برنامه دیدنشون تقریبا غیرممکنه. باز کردن چنین کانالی که امکان دیدن این فیلم ها رو برای علاقمندان جدی سینما فراهم می کنه خیلی عالیه. هر چند سینما4 هنوزم بدموقع پخش میشه و بخصوص اون اخبار وسطش مایه ننگه.

امتیاز دیگه سری جدید گرافیک خیلی خوبشه. اما متاسفانه بیشتر مهمونایی که دعوت میشن برای نقد و تفسیر خیلی کسل کننده هستن. به نظر شخص شخیص بنده کسی که می خواد بیاد تو تلویزیون نقد فیلم بگه علاوه بر اطلاعات تاریخی سینمایی به چند فاکتور مهم و ضروری دیگه  هم احتیاج داره: خوش صحبت بودن، بروز بودن، هوش بالاتر از متوسط و مهمتر از همه جوگیر نبودن!

 

بعضی از مهمونای محترمی که فاقد این ویژگی آخرن (و بیشتر در برنامه سینمایک رویت میشن) آن چنان احساس اهمیت و باحالی به شون دست می ده که به جای پرداختن به فیلم شروع می کنن به نمایش وجود نازنین خودشون (و accent ماهِ شون) و مشکلات جدی گوارشی برای بینندگان عزیز ایجاد می کنن! طوری که آدم فکر می کنه کلا این نقدها و صحبت های اطراف فیلم چیز بیخودی ان ولی استثناهای نادری مثل مهمونای برنامه اخیر سینما4 (پسر) با اجرای خوب و صحبتای مفید و جالبشون یاد آدم میندازن که نباید حکم کلی داد.

 

پی نوشت: حرف های علی رضا شجاع نوری تهیه کننده سری جدید برنامه.

کمربندها را باز کنید!




با عرض تبریک و تسلیت (یه گروه‌های مخالف و موافق!) سریال «کمربندها را ببندیم» هم تموم شد و تا اطلاع ثانوی به تاریخ پیوست...
قسمت آخری با اینکه موضوعش چیپ و چرت بود در سایه شوخی‌های فی‌البداهه فتح‌علی اویسی نجات پیدا کرد... بخصوص اون بازی‌هایی که با لباس فارغ‌التحصیلی درآورد خدا بود! (با منگوله کلاه یا عباش که مثل آخوندا گرفته بود راه می‌رفت) من که دل‌درد گرفته بودم. خود بازیگرا هم به زور خودشونو نگه داشته بودن.
یه جا هم (اول‌هاش) جعفری به ملکی که تو نقش خندید گفت «خوب شد خندیدی داشتم می‌مردم!!» :)

خلاصه دم همه‌شون ــ بخصوص بازیگرا ــ گرم. فقط کاش این دم آخری با اون حجم افتضاح از تبلیغات مستقیم و نفرت‌انگیز کارو خراب نمی‌کردن. (خاک تو سر هرچی سامسونگ و پروتون و کلمبس و چای شهرزاده که مشاور تبلیغاتی شون این قدر خنگ و بی‌اخلاقه!) 

پی نوشت: حرف های خشایار الوند (نویسنده) و مهدی مظلومی (کارگردان) درباره سریال.

پی نوشت2: مصاحبه با شیخ سعید فلوس موجود




***

چند نکته پراکنده مثبت و منفی درباره قسمت پشت صحنه سریِال "کمربندها را ببندیِم":

 

  • قسمت معرفی عوامل پشت صحنه خوشبختانه خیِلی کوتاه  و طوری بود که حوصله آدم سرنمی رفت.
  • حرف و سخنرانی و افاضات اضافه نداشت.
  • صدای موسیِقی پس زمیِنه بیخودی بلند بود و حرف های بازیگرا و کارگردان که می تونست خیِلی هم جالب باشه شنیِده نمی شد.
  •  متنوع و نسبتا شسته و رفته بود.
  • هیِچ کدوم از نویِسنده ها رو نشون نداد.
  • نکته خلاقه خاصی نداشت.
  • از یه سریال صدوخورده ای قسمتی پربیننده، آدم دلش می خواد پشت صحنه مفصل تری ببینه. (دست کم می تونستن دو قسمت پشت صحنه داشته باشن)


 

مهران مدیری تولید کار تازه خود را از نیمه بهمن ماه آغاز کرده است. وی درباره این مجموعه طنز گفت: این مجموعه تلویزیونی که قرار است در ایام تعطیلات نوروز پخش شود «جایزه بزرگ» نام دارد و تصمیم دارم برای 15 قسمت با مدت زمان 45 دقیقه بسازم.
مدیری درباره انتخاب بازیگران سریال «جایزه بزرگ» گفت: تا به امروز بازیگرانی چون جواد رضویان، رضا شفیعی‌جم و محمدرضا هدایتی و سیامک انصاری برای بازی در این کار انتخاب شده‌اند البته خودم هم در این مجموعه بازی دارم. البته تا به امروز با وجود مشخص شدن بازیگران اصلی هنوز تمام بازیگران انتخاب نشده‌اند، همچنان در پی انتخاب بازیگر نقش زن این مجموعه هستم.
کارگردان «جایزه بزرگ» در مورد داستان‌های این مجموعه گفت: فیلمنامه این مجموعه توسط سروش صحت نوشته شده است و محمدرضا آریان نیز در نوشتن فیلمنامه با سروش صحت همکاری داشته است.
وی در ادامه افزود: این مجموعه را به تهیه کنندگی مجید و حمید آقاگلیان برای گروه فیلم و سریال شبکه سوم سیما می‌سازیم. (منبع: هم وطن سلام)



***
وبلاگ از زبان آنها با دو تا مصاحبه جدید بروز شد.
اینم یه یادداشت درباره کنسرت مهران مدیری.